We kunnen er niet bovenover

Wat hebben we vandaag weer geleerd in het leven en dood klasje?
Dat het behoorlijk zeer doet als de auto van mijn broertje met de meneer van de garage achter het stuur voor altijd om de hoek van de straat verdwijnt.
Alles over erfrecht en vermogensbijtelling.
Dat de FNV niet weet wat terminaal is, al leg je ze [...]

Peace!

Gisteren even dagje mantelzorger af. Liep te stuiteren na de afgelopen dagen. Eten met hartsvriendin. Aan de overkant van het plein zie ik een coffeeshop. ‘We moeten zo wel even jointjes halen voor broertje,’ zeg ik. Legitimeren bij de deur en weer binnen bij het loket. ‘Vijf White Widows graag,’ zeg ik alsof ik bij [...]

Hotel California

Doodgaan doe je niet zomaar. Daar komt nog heel wat bij kijken. Doodgaan gaat in kleine stukjes. Besluiten dat je niet meer in de slaapkamer slaapt, maar in het ziekenhuisbed beneden. Je kinderen die steeds vaker bij mama zijn en dan altijd bij mama zijn. Je auto verkopen, je huis. Geen patatje oorlog meer kunnen [...]

Drie letter lingo

Ik loop naar boven. Broertje staat onder de douche. Ik hoor hem kreunen, zie hem schimmig door wolken stoom achter het matglas van de douchecabine staan. Moeizaam schuift hij de deur open, kijkt me aan. Ik voel het bloed uit mijn gezicht wegtrekken, mijn hart knijpt samen, mijn adem stokt. Dit is mijn broertje niet. [...]

Thuis

Weer thuis. Eerder dan gepland. Tweeënhalve week flodderjurkjes, bikini’s en handdoeken aan de waslijn. Tomaten als smaakbommetjes exploderend in mijn mond. Helderblauwe zee en rode zonsondergangen. Pastelkleurige dorpjes tegen groene berghellingen aangeplakt. Langs geitenpaadjes de berg af klauteren – warm, warm – wetend dat beneden een paradijselijk strandje wacht. De Vesuvius beklommen. Naar boven slingeren [...]

Wachten

AvL. Wachten, wachten, wachten. De afspraak is om kwart over twaalf. Het wordt kwart over een, half twee, twee uur, kwart over twee. Een gezin komt de spreekkamer uit. Vader, moeder en zoon. Huilend. Armen om elkaar heen. Naast ons zit een stel van een jaar of dertig. Innig, elkaar strelend. Hij is kaal, dikke [...]

Lichtje

Mijn broertje lijkt wel een lichtje dat langzaam uitgaat.
Gisterenavond de verjaardag van filmbroer in een Amsterdamse kroeg. Familie, vrienden, iedereen was er. Alleen broertje niet. En dat was zo moeilijk. Onder het lachen, kletsen en juichen voor onze jongens in Bern ligt het verdriet als een open wond. Ik zie het aan mijn stoere filmbroer [...]

Het strohalmen tijdperk

Een paar uur bij Peter in de tuin met rose, meloen en aardige mensen. Hartsvriendin die onverwacht aanschuift in de kroeg. Lief’s hand strelend over mijn blote rug. Eten met de mannen van ErasmusPC. Een gelukte meditatie. Kleine kadootjes die het voortdurend aanwezige gevoel van onheil even naar de achtergrond verdrijven.
We overwegen een second opinion. [...]

Genade

Het lukt maar niet. Stil worden in m’n hoofd. Alles is doordrongen van een zoete pijn. Soms scherp, adembenemend. Soms zwaar, mijn hart een steen te zwaar om mee te sjouwen. Er zijn van die momenten van genade. Vanochtend in het bos. Een ree die staat te grazen, glanzend gevangen in zonlicht heft ze haar [...]

Beam me up!

Fijn hoor. Dat stiltecentrum in het AvL. Fijn als het lukt stil te worden temidden van verdriet en angst. Stil zijn heeft absoluut mijn voorkeur. Maar soms lukt het niet. Daarom pleit ik voor een schreeuwcentrum in ieder ziekenhuis. En verpleeghuis. Nou ja, iedere plek waar je af en toe uit je dak gaat van [...]