Zo. Het zit erop. Drie intensieve dagen Europa. De Erasmus salons een groot succes en dat levert weer potentiële kantoren in Italië en Finland op. En een uitnodiging te komen spreken in Rimini. Jaja, deze schrijfster blijkt ook een goede spreekster te zijn, als ik de reacties van bezoekers mag geloven. Trots, moe en opgeladen. Veel gepraat. Met de Engelsen, uit Harlow, een arme suburb bij Londen. Enorme problemen met armoede, werkloosheid, vetzucht, alcoholisme. Of de basale problemen waar de Hongaren mee kampen: er is geen goede infrastructuur voor water en energie. Spanje, waar een enorme kloof gaapt tussen politiek en inwoners, waar politici uitsluitend bezig zijn met de volgende verkiezingen en op geen enkele manier toestaan dat inwoners invloed hebben. Italië, ongeveer hetzelfde probleem, daar is ieder dorp een staatje op zich.
Zoals bijna altijd na een reisje word ik nederig van dit soort verhalen. Wat is het in ons landje toch voorbeeldig geregeld allemaal, ook in Almere. Zoiets als het raadspanel bijvoorbeeld, bezoekers waren diep onder de indruk van iets dat wij als volkomen vanzelfsprekend ervaren. En de manier waarop we de Erasmus salons doen maakte ook veel indruk: creatief, kort, hevig en ietwat chaotisch. Goed te ervaren dat je inspiratie gewoon kunt organiseren. Er is veel belangstelling aan te sluiten. Binnenkort staan de filmpjes van de presentaties op de site en op YouTube.
